نغمه سارنگ

تا که مطرب رفت آهنگ جـــدایـی سـر کنید

قصهء مـــکر وحیل را نا رسـایـی ســر کنید

تاج مهـــر والفت از مکـــر وفریب دشمنان

بادرخشش برق وشمشیر  نها یی ســر کنید

نا لهء دلها بـــه آواز بــــم وخمپاره هـاست

جـــای ثروت دســت محتاج گـدایی سر کنید

مرغ دل تادر قفس نالد بسینه حر مت است

بـــاغـــبان را در خـزان بیوفایـــی سـر کنید

راه مــا دور ودراز ومنزل مـــا بس مخوف

کاروان زنــــدگی را بینوایـــی ســـر کنــــید

تا سرودم  مصرعی داغ دلـــم شد شعله ور

دوزخ دنیا همین جنگ است ساعی سرکنید

نجیب برید

پیام تبریکی

مبارک  اســت  تــرا  یار مهربان وعــــزیز

که خوش به وصلتِ پیوندِ توست راه‏ی تمیز

به  آرزوی وصالت  کــه  با صداقت هاست

مبرهن اســت  کــه از عشق  میشود لبریز

به شادمـــانی  ایـــن وصلـــت وجـــوانی ها

حـــوادث  و غـــم دوران هــمه  بــود ناچیز

کنار هم که خوش است عشق و کامرانیها

ابــــد  نصیب  شـــما باد  تا  بـــه  رسـتاخیز

نجیب برید

دنمارک نوامبر 2009

 عرض تبريک و تهنيت

مسئولين و دست اندرکاران انجمن فرهنگي پرستوهای مهاجر،رسانه ونشريه پرستوها ، پيوند ووصلت نامزدي فرخنده جناب محترم « سليمان ديدار شفيعي  مسئول بخش فرهنگي » را با محترمه « بهشته » از صميم قلب تبريک و تهنيت گفته موفقيت بيشتر و پيوند جاويدانه،رابه اين زوج موفق از خداوند( ج) تمنا دارند .

با درود هاي بيشمار

انجمن فرهنگي « پرستو هاي مهاجر

پیوندعاشقانه

نــوید وصــــلت وپیـوند دوسـت داریها

صـــفای صدق ومـحبـت نــــوای یاریها

صفیر عشــــق صـــدای محبت و اعجاز

بـــــرید وصــل  ســزا وار بـیــقـراریـها

و فـصل وصـل جـــوانان حــلاوت دیگر

که خـــوش رسند بـه پایان انتظاریـــها

( شفیع ) عـفوگناهـان نوید ( دیدار) ان

به نوش جـان (سلیمان ) زتخت داریها

مبارک اســت ترا کام عشــق وبهروزی

بــــه جـمـع محـفل یاران و جان نثاریها

قبول خاطـــــرت ار شد نوای شادی من

حضــــور دار حـسـابــم زسـر شماریها

بگوبــه خواهـر پر مهروبا عطوفت من

نیابـتـم کـــه تـرا هـســت زمـــه داریـها

عــــروس حــجـلهء زیـبـای آرزو هـایـی

وجـفـت بخـت تــــو دامــاد پایـداریــهـــا

مبارک است شما را به وصـلت وپیوند

شــــــفـــیع جان سلیمان به کامگاریها

              شهر تامپره کشور فنلاند ساعت 4وسی دقیقهء صبح حضرت ظریفی

مادر

ساحـل آزاد گان در مهـر مادر بـوسـه هــاست
این چه انگیز است یارب! زن بسان کیمیاسـت

حــــریت ،آزاده گی ، رسـم صفای طیـنت است
در تواین توصـیـف میـبینم واخلاصـم بـجـاست

مـادران بــسـیــار ازبـطـنـی کــه آدم زاده انـــد
هــرزنـی مادر نـباشــد، مادری ها ،ما سواست

از دو جـنـس مختـلف،  تــزویــج آدم مـیـشــود
آدمـیـت در بــســاط مــردمـی هـا تـا کـجـاســت

کـاش مادر هـا هـمـه مانـنـد تـــو مــادر بــــدی
ای بــسـا مادر  که مـر فـرزنــد را دام بـلاسـت

خود نمیدانـم پـیامـم زین سـخن شـد شعــر، تر
نازنین مهـرم! بدرگاهت گهــی طبعـی جداسـت

با وفـا خــو کـرده ام مادر! تـو شـیـرم داده ای
سالها شـد کـین لباـم تـشـنـهء شـیر شـماســت

مادر

پـــــروانه صفت گــــردم به گـرد سرت مادر

جان اســـــت و فدا سازم برخاک درت مادر

شب تا به سحر خواندی تو نغمه هستي  را

ياد اســــت به ذهــن مــــن درو گهرت مادر

وارسته بــــه علـــــمي تو از بخت بلند  من

شايســــته توپروردی در زيـــــر پرت مادر

از شادی مـــا شـــد شاد ، آن چهر غمين تو

شــــد شاد لبي ، همـــــــچون شکرت  مادر

کــــــردی همه صرف من آرام و قرارت را

خواهیم که شوم روزی من هم ثمرت مادر

پژمرده گلي کـــــو، دامان تو پرورده است

شد غرق تهي دستي ازســـــيم وزرت مادر

پيوسته هـــــمه ديدی پرپر شـــــدن ما را

دندان تـــــو فــــــشردی روی جگرت مادر

بر تير جفا کاری تـــــو سينه سپری کردی

از حسرت ناکامي خــــم شد گمرت مادر

اشک  تــــو حديث ما  ای بهتر ، بهتر ها

انـــــدوه ( بريد) افتاده در دوروبرت مادر

پیام تبریکی

بمناسبت پایه گذاری بنیاد کانون پژوهشگران افغانستان

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

     مورخ 2009-05-06

همایش بزرگی از طرف عدهء از پژوهشگران، دانشمندان، نویسنده گان، شاعران و شماری از دوستداران فرهنگ و ادب افغان بتاریخ 25 اپریل 2009 میلادی در شهر هامبورگ المان تدویر یافت ، بناأ ما دست اندرکاران فرهنگی نشريه"پرستوها " از نام « انجمن فرهنگی پرستوها ي مهاجر» این گرد هم آیی را به منظور ایجاد کانون پژوهشگران افغانستان ستوده و پشتیبانی خویشرا به مسوولین و دست اندرکاران این نهاد پژوهشی اعلام میداریم به دانشمندان، پژوهشگران اين كانون با ارزش معنوی ضمن ابراز تبریک و موفقیت ، پيشهاد میداریم تا برعلاوهء كارهاي مشخص در تهيه و انتشار فرهنگ فارسي دري زیر نظر نخبه گان امور بذل مساعی بدارند.زیرا کار کرد ثمر بخش انها با خط زرین در تاریخ فرهنگ کشور ما،ثبت خواهد شد.وما، هیچگونه همکاری را از این کانون ، دریغ نخواهیم کرد.

   «انجمن فرهنگی پرستو ها ي مهاجر » به این باور است که کار مشترک فرهنگی و پژوهشی با همکاری همه علاقمندان فرهنگ نه تنها در سطح اروپا باقی بماند بلکه  امیدواریم ریشه های این کانون فرهنگی به وطن عزیز مان افغانستان نیز گسترش یابد .

بادرود ها و موفقیت های بیشمار شما پژوهشگران

نجیب برید

 مديرمسؤول نشريه پرستوها

http://www.pezhuhish.com

بالا بکش تصویر را!

باور نکن زاهــد تو را درعاشـــقی داور شــود

یا محتسب  با خنجرش آیــــد تو را دلبر شـــود

چند بهار ماتم

عطر غم های ریخـــت انــدر پـای کابل

جان رمید از سـاحـــت  بـــر نای  کابل

آغــــوش فلــک

این چه عمریست فلک در پی آزار مـن است

گهـــــــر بـــار

تا شده است  سا غر و می یار تو

باد صبا مست و خـــر یدار تــــــو

گلی پــا سداری

خرم زتست  فصل سـرود و بهــــــــاریم

کلبــه ء ویرانه

سوخــتم از آه و حسرت عا قبــت در کـــــوی او

شکوۀ

مگر یارا ! ز یــاری دل  بـــریــــدی

« لا مذب »

به تـاراج دو چشـــمت داده ام مـــن دیـــن و ایمانم

نار حُسن

با شهامـت ترک این زندان مــــی کــــردم نشد

بـار دردم را کــمی آســـــان مـــی کــــردم نشد

وقتی کــــــه به من غـــزل غـــزل میشی تو

وقتـی کــــــه به من غـــزل غـــزل میشی تو

بی تو

بــی تـــو حــــالـــم به خـــــدا از خود من بد میشه

زنـــــــده گــــی ام  ز غــــمِ  دردِ تو گد - ود میشه

درآرزو دیدن

در آرزوی دیـــدن جــانـــان نشسته ام

با ایـــن  تیره پیکر هـجرت شکسته ام

مانند مــوج عــزم سفر بسته ام بخویش

کابوس وحش تــرس اسارت گسسته ام

با خون دل وضوی نماز تو خــوانده ام

اینجـــا تیممی بــــــه خیال تـو شسته ام

کــردم شنا به بحر فــــنا غــرق ظلمتم

گرداب زندگیست کــه گاهـی نرسته ام

بس ســـوختم بدامـن غــربت همیشه آه

زیـن سـوزوساز چارهء دیگر نجسته ام

خون شـــهید در وطنـم مـــوج  میـــزند

پیمان عهـد خـویش بدین مـــوج بسته ام

بس ســو ختم ندید کسی سـوز وساز من

(خا کسترم که بر سری آ تش نشسته ام)

گله دارم

                  مهجورم و از تلخی هجران گله دارم

                 در بندم و از گوشه ء زندان گله دارم

          گر غير مکد خــــــون مرا باک ندارم

          از هيبت و از بخل محبان  گله  دارم

                از دوری زيبا وطـــــن و مردم پاکش   

                از رنـــج شبا روزی طفلان گله  دارم

          سرد است هوا بام وطن گشته سفيد پوش

          بی چوب ذغال از شم وشمدان گله  دارم

                 از نرخ و نوا قامـــــــت بشکسته   دهقان

                 از ژنــــــــده لباس در تن عریان گله  دارم

           هرچند بوطن مزد همه دالر و  يورو ست

            از پول  سياه واسکت و تنبان گله  دارم

                 حيف است به مکتب نــــرود طفل غربیان

                 از نسل جوان و ســــرو سامان گله  دارم

         «خودخواهی ياران سبب دل شکنی هاست

          زین شيشه بشکسته و پاشان  گله  دارم»

                 از روســـــــي و ایرانی و پنجاب نه نالم

                 از چـند تنک مايـــــــــــه افغان گله دارم

           از غزنه و از لـــوگرو پکتيک نـــگویم

           از کشمکش خطه پــــــــروان گله د ارم

                هر چند به ويرانی ما جـــمله سهیم اند

                از وردک و از مـــردم لغمان گله  دارم

          مردم همه آواره و بــــي خانه و مايوس

         از قصـــر نشین کابل و پغمان گله  دارم

                فرياد ( بريد) از ستم عصر جدید است

                آزادی و از حکمــــت سلطان گله دارم

زر فشان

دلــــم از وام در آن ساعـــت شکـــستی

ز ســــاحل رفتی در قـــــایــــق نشستی

تـــــــو پــــــارو میزنی در مـــوج دریا

همـــــی گـــــفتم نگـــهدارش خــــــدایا

چو خورشیدهر دو زلفت زرفشان است

دو چشمانت بـــــه چشمم آســمان است

از ایـــــن دریـــا نــــوردی بی قــــرارم

کـــه مــــن فرزنــــد دشـــت  کوهسارم

ز رخسات نکو تـــر مشتری  نیــــست

به هیچ دریا به غــیر از تو پری نیست

دلـم چون موج دریا در خـــروش است

لبم خشکیده چـون ساحل خموش است

مـــکن عیبم تـــو ای ســـر تاج عشقم

که مـــن بــــی چاره از  تاراج  عشقم

مـکن شـــکوه« برید »از روز گاران

کـه دنـــیا را زمســـــتان و بــهـــاران

نجيب بريد

شكايت چرا کنم

روز جهاني زن

رفـــت بــالا  ايـــــن زمــان تا كار زن

شهره شد از عــلم  وفـــــن كردار زن

ايــــــن جهان بــي زن ندارد  روشني

تيره ، كي شـــــد ، ابر از رخـسار زن

خانه پرنوراســـــــت ازشــــمع رخش

رازگفتارســــــــت در شــهكار  زن

دامــــن  او مكـــــتب  عالــــــي نسب

كـــــي توان شد مرددون  سردار زن

نور بخش، هر دلـي لطف زن اســـت

پـــس  تو اي مردي ، همه ايثار زن

همت والای زن  در هــــــر كجاسـت

در مـــــــقام زندگــي رفـــــــــتار زن

گر ســــــر تعظم داري  بــــــر مقام

مــــــــــنزل والا گــــــهر دربار زن

لـبـریـــز درد

لـبـریز درد گر نشود ، گـــوُ ، نــه آن دل اســـت

سنگ هست ،خشت هست ویا مشت کا گل است

ایــنـجا هـزار بـار شـــــدم گــــــریـه هــای  زار

آخـــــر چـه کرده ام؟ زتــــــو آزار مشکل است

دیـــــر و حــــــــرم چـه ، و بکجا درب وآسـتان

ایـنـها هـــــــمه سـوای دل انــد  دل مکمل است

در گـــــوشـهء نـشـســتــه بــدل راز گـفــتــه ام

برخـواسـتـن چـرا؟ غــمــم امواج سا حل  است

درب حـــیـات بــر رخ غـم هـا  گشــــوده انـــــد

زنجیرغــم حـکا یــت زنـدان و بــســمـل  اســت

تـا زنـدگــی غــم اســت چـســان شـد رهـا ازان

دنـیــا ی شـاد مانــه چـه کـو تــاه مـنــزل اسـت

ایــنــجـا هــزار بـار بـخــود تـــا گــریــســـتــــم

نــه زنــدگـی بـکــام نـه زهــر حــلایـــل اســـت

غالب کـه مـرگ مــیـشــودت زنــدگــی چــســود

در بــســتــر خــیـال حــلاوت مـــراحـــل اســت

شهر تامپره کشور فنلاند حضرت ظریفی

سرنوشت

بخت را هـــمرهت صفای نیست

دست تسکین نوازش بدن اسـت

نـــو عــــــــروس  صـفای آزادی

غرق در زیر برف پیرهن اسـت

*****

قـــا متت   در فضـــای نـا رنجی

قوس را با قزح بهــــم  آمـیخت

ژالـه هــــا را ز ابـر دلــــــداری

نقل گــــویا بروی دامـن ریخت

*****

همتت مـــــحو  بیخودی هـا شد

دست تقدیر همنوایــــت  نیسـت

در گلـــــــو عقده  هـای غم آلود

ناله دارندوهـــم  صـدایت نیست

*****

آه ای ســــر نوشت بـد فـر جام

دور شـــــو دور از تـو بیزارم

ای خدا ! قاهــر ستو ده خصال

وین ندانــــم مگــر گنه کارم !؟

حضرت ظريفي

سال غذاب

سالی کـــــه رفــت روز وشبم را عــذاب کرد

غــــــم را چــــگونه این دل تنگم حساب کرد

چشمم کـــه خواب را حت ازان در گریز بـود

بیهوده بیــن کـــه مــــردم چشمم بخواب کرد

بســــــیار خنـــــده زد بدل ریشم ایـــن فلــک

شطرنج ما بــــــه قــــدرت فرزین خطاب کرد

جـــــای رسید کارم ازیــــــن نفس بی حساب

فرمــــــان نبرد ، عقل وفراســــت عتاب کرد

سالی که با بهار چه خــــــــوش بود درمقام

زهرم بجـام ریخت ، هــــــــــوای شراب کرد

محصول خـواب خوش،چه ره زدبچشم من؟

سالــــــــــــی گذشت وزندگیم را خراب کرد

حضرت ظریفی